นางแบด๊ะ ยาพระจันทร์ ลูกสาวผู้ดูแล เล่าว่า แม่ของตนอายุตามบัตรประชาชน 95 ปี แต่ตนเชื่อว่ามากกว่า 100 ปี เพราะแม่เคยเล่าให้ฟังว่า ตอนสมัยเด็กๆ ตาไปแจ้งเกิดให้แม่เพราะตอนนั้นต้องการเอาใบสูติบัติมาเข้าโรงเรียน แม่มีสามีคนแรกตอนอายุประมาณ 20 ปี มีลูก 3 คนสามีก็เสียชีวิต จากนั้นก็แต่งงานใหม่ รวมแต่งงานทั้งหมด 4 ครั้ง สามีเสียชีวิตหมด คนสุดท้ายเสียชีวิตมานานเกือบ 50 ปีแล้ว มีลูกรวมกันทั้งหมด 10 คน เสียชีวิตไป 1 คนเหลือ 9 คน
จากที่จำความได้ แม่เป็นคนขยันมากเลี้ยงลูกทุกคนเป็นอย่างดีมาคนเดียวตลอดแม้จะเป็นคนละพ่อกันแต่แม่ก็ให้ความสำคัญเท่าเทียมกันหมด แม่ทำนาทำสวนจนสามารถสร้างที่ดินไว้เป็น 100 ไร่ ทำให้ทุกวันนี้ลูกๆ ทุกคนได้มีที่ดินทำกินมีที่ดินสร้างบ้านกันหมดทุกคนเพราะแม่แบ่งให้เท่าๆ กัน จนลูกหลานได้มีความสุข แม่เป็นคนปลูกฝังให้ลูกๆ รู้จักทำงาน ประหยัดรู้จักใช้จ่ายรู้จักกินรู้จักใช้ เหมือนตนต้องทำงานตั้งแต่เด็กๆ ลูกๆ ทุกๆ คนขยันและอยู่กันอย่างมีความสุข
นางแบด๊ะ กล่าวต่อว่า ตนดูแลแม่มา 10 กว่าปีแล้ว เพราะแม่ชรามาก มีพี่ๆ คอยมาเยี่ยมเยียนตลอด กับข้าวที่ตนเตรียมให้ก็เป็นจำพวกปลาทั่วไป แต่ชอบทานปลาตัวโตและต้องเป็นปลาทะเล และที่ขาดไม่ได้เลยในช่วงที่ตนดูแลแม่ ทุกๆ มื้อจะต้องมีปูม้าต้มหรือนึ่ง และต้องมีทุเรียน เป็นสิ่งที่แม่ชอบมากๆ จนตนเองต้องไปซื้อปูม้ามานึ่งมาเก็บแช่ตู้เย็นไว้
ส่วนทุเรียนก็ต้องเตรียมไว้ ไม่ว่าจะเป็นฤดูกาลไหนราคาจะแพงแค่ไหนก็ต้องสั่งและหาซื้อมาให้ได้ ในแต่ละวันต้องได้กินของชอบอย่างน้อย 1 มื้อ ทุกวันนี้อะไรที่แม่ชอบและต้องการ ลูกๆ ทุกคนก็จะพยายามหามาให้แม่ เพราะอยากให้แม่ได้มีความสุขทดแทนบุญคุณที่แม่ดูแลลูกๆ มาอย่างดีตลอด
สำหรับแม่เป็นผู้หญิงเก่ง เป็นแบบอย่างของพวกเราทุกคน เพราะทุกวันนี้สมบัติที่มีทั้งหมดล้วนเป็นสิ่งที่แม่ส่งต่อมาให้ ทุกวันนี้แม่ไม่ได้มีโรคอะไร เพียงแต่อายุมากแล้วเป็นโรคชราเท่านั้น ตนจึงอยากทำทุกอย่างให้แม่มีความสุขที่สุด.
